ایمپلنت تک دندان در دبی

از کارگذاری تا روکش نهایی معمولاً حدود ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد، چون استخوان برای جوش خوردن با ایمپلنت زمان لازم دارد. اگر دندان هنوز باید کشیده شود یا پیوند استخوان لازم باشد، زمان بهبودی این مراحل هم اضافه می‌شود. فک پایین اغلب سریع‌تر از فک بالا بهبود می‌یابد. طرح کتبی شما زمان‌بندی مخصوص دندان شما را مشخص می‌کند.

نه همیشه. اسکن CBCT نشان می‌دهد آیا ارتفاع و پهنای استخوان کافی است. استخوان پس از از دست رفتن دندان تحلیل می‌رود؛ بنابراین جای خالی‌ای که سال‌ها مانده، دندانی که در اثر عفونت از دست رفته یا ریج نازک در ناحیه جلو بیشتر به پیوند نیاز دارد. پیوندهای کوچک اغلب همزمان با ایمپلنت انجام می‌شوند؛ پیوندهای بزرگ‌تر ابتدا انجام می‌شوند و فرصت بهبود می‌گیرند.

بله. دندان‌های آسیا بیشترین فشار جویدن را تحمل می‌کنند، بنابراین معمولاً ایمپلنت پهن‌تر و روکشی محکم، اغلب زیرکونیا، انتخاب می‌شود. در فک بالا ممکن است سینوس نزدیک محل ریشه‌های قبلی باشد؛ اگر ارتفاع استخوان کم باشد، ممکن است لیفت سینوس برنامه‌ریزی شود. بایت با دقت بررسی می‌شود تا روکش ایمپلنت فشار بیش از حد تحمل نکند.

برای دندان عقبی، بیشتر افراد در ماه‌های بهبودی جای خالی را همان‌طور نگه می‌دارند. برای دندانی که دیده می‌شود، یک دندان موقت برنامه‌ریزی می‌شود؛ مثلاً روی یک ریتینر شفاف یا چسبیده به دندان‌های مجاور. روکش موقت روی خود ایمپلنت فقط وقتی ممکن است که ایمپلنت بسیار پایدار باشد و برای هر پرونده جداگانه تصمیم‌گیری می‌شود.

ایمپلنتی که با استخوان جوش خورده، اگر تمیز نگه داشته شود و کنترل شود، می‌تواند سال‌ها و اغلب چند دهه دوام بیاورد. روکش روی آن احتمال بیشتری دارد که با گذشت زمان به دلیل سایش، لب‌پریدگی یا شل شدن پیچ نیاز به رسیدگی پیدا کند. سیگار، تمیز نکردن اطراف ایمپلنت و دندان‌قروچه درمان‌نشده عمر هر دو را کوتاه می‌کنند، پس جلسات کنترل و جرم‌گیری حرفه‌ای اهمیت دارند.

ایمپلنت به فضای کافی بین ریشه‌ها و تاج دندان‌های مجاور نیاز دارد. اگر دندان‌ها به سمت جای خالی کج یا جابه‌جا شده باشند، ممکن است فضا کافی نباشد یا روکش بیش از حد باریک به نظر برسد. گاهی توصیه می‌شود ابتدا با ارتودنسی فضا دوباره باز شود؛ اسکن CBCT و مدل‌ها نشان می‌دهند آیا این کار لازم است.